ayrılmak — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 19 Ekim 2026, 23:31 (Türkiye saati)

sözcük
1236
kaynak
41
tarihsel tanık
179.213
en eski kayıt
8. yy.

ayrılmak

Ayırma işine konu olmak

Ayrılmak, Eski Türkçe adır- ‘ayırmak’ fiiline edilgenlik ve dönüşlülük eki -(ı)l- getirilerek kurulan adrıl- fiilinin bugünkü biçimidir (Clauson, Tietze). Söz VIII. yüzyıl yazıtlarından beri kesintisiz tanıklanır ve adır- ile aynı ses değişmelerini geçirmiştir: XIII–XIV. yüzyıl metinlerinde adrıl-, azrıl-, ayrıl- biçimleri yan yana görülür. Stachowski sözü *ayırıl- üzerinden ayır-'a bağlar; Gülensoy ise *adrı ‘ayrı’ adından türediğini düşünür. ‘Birinden kopmak’, ‘ölümle ayrılmak’, ‘yolların ikiye ayrılması’ gibi eski kullanımlar bugünkü anlamlarla örtüşür.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): adrıl-
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: adrıl-
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: adrıl-
  4. 13. yy. · Karahanlı Türkçesi: adrıl- ~ azrıl- ~ ayrıl-
  5. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: ayrıl-
  6. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ayrıl-
  7. 14. yy. · Harezm Türkçesi: adrıl- ~ ayrıl-
  8. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ayrıl-
  9. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ayrıl-
  10. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ayrılmak
  11. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ayrılmak
  12. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ayrılmak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).