ayrılmak
Ayırma işine konu olmak
Ayrılmak, Eski Türkçe adır- ‘ayırmak’ fiiline edilgenlik ve dönüşlülük eki -(ı)l- getirilerek kurulan adrıl- fiilinin bugünkü biçimidir (Clauson, Tietze). Söz VIII. yüzyıl yazıtlarından beri kesintisiz tanıklanır ve adır- ile aynı ses değişmelerini geçirmiştir: XIII–XIV. yüzyıl metinlerinde adrıl-, azrıl-, ayrıl- biçimleri yan yana görülür. Stachowski sözü *ayırıl- üzerinden ayır-'a bağlar; Gülensoy ise *adrı ‘ayrı’ adından türediğini düşünür. ‘Birinden kopmak’, ‘ölümle ayrılmak’, ‘yolların ikiye ayrılması’ gibi eski kullanımlar bugünkü anlamlarla örtüşür.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): adrıl-
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: adrıl-
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: adrıl-
- 13. yy. · Karahanlı Türkçesi: adrıl- ~ azrıl- ~ ayrıl-
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: ayrıl-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ayrıl-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: adrıl- ~ ayrıl-
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: ayrıl-
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ayrıl-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ayrılmak
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ayrılmak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ayrılmak