güç (I)
Fizik, düşünce ve ahlak yönünden bir etki yapabilme veya bir etkiye direnebilme yeteneği; çelim, efor
Güç, Eski Türkçe küç ‘kuvvet’ sözünün Oğuz kolundaki g'li biçimidir. Söz VIII. yüzyıl Orhon yazıtlarından başlayarak tanıklanır: Bilge Kağan Yazıtı'nda _teŋri küç bertük üçün_ ‘Tanrı güç verdiği için’ denir. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda küç'ü hem ‘kuvvet’ hem ‘zulüm, zor kullanma’ anlamıyla kaydeder; zor, güçlük ve zulüm anlamları Bitigçi'de güç (II) maddesinde izlenir. Stachowski Ortak Türkçe *kǖč biçimini kurar. Clauson'a göre söz Moğolcaya güčü(n) olarak, ayrıca Farsçaya geçmiştir; EDA ise Moğolca biçimi alıntı saymayıp Altay kuramı çerçevesinde ortak kökten görür.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): küç
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: küç
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: küç
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: güç ~ güc
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: küç
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: küç
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: güç ~ güc
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: güc
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: güc
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: güc
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: güc
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: güç