hazırlık
Hazırlanmak için gereken şey veya durumların bütünü; tedarik
Hazırlık, Arapça ḥāḍir ‘bulunan, mevcut’ sözünden gelen hazır sıfatına Türkçe -lık ekinin getirilmesiyle kurulmuş melez bir sözcüktür. Hazır, Tietze'nin 1451 tarihli Ferec tanıklarında hem ‘mevcut’ hem ‘bir işe amade’ anlamında geçer; aynı metinde hazırla- fiili de görülür. Söz XIII.–XIV. yüzyılda Yûnus Emre Dîvânı'nda ‘her işe hazır olma, amadelik’ anlamıyla (YED 28/4), XIV. yüzyılda Harezm Türkçesiyle yazılmış Nehcü'l-Ferâdîs'te ise _köngül hāzirlıqı_ ‘gönlün namazda hazır bulunması’ öbeğinde geçer. Kâmûs-ı Türkî hâzırlık'ı bir işe hazır olmak için gereken şeyler, tedarik anlamıyla kaydeder; incelenen sözlüklerdeki en eski kayıt budur.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: hâzırlık
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: hāzirlıq
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: hâzırlık
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: hazırlık