hazırlık — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 17 Ekim 2026, 20:17 (Türkiye saati)

sözcük
1141
kaynak
41
tarihsel tanık
155.847
en eski kayıt
8. yy.

hazırlık

Hazırlanmak için gereken şey veya durumların bütünü; tedarik

Hazırlık, Arapça ḥāḍir ‘bulunan, mevcut’ sözünden gelen hazır sıfatına Türkçe -lık ekinin getirilmesiyle kurulmuş melez bir sözcüktür. Hazır, Tietze'nin 1451 tarihli Ferec tanıklarında hem ‘mevcut’ hem ‘bir işe amade’ anlamında geçer; aynı metinde hazırla- fiili de görülür. Söz XIII.–XIV. yüzyılda Yûnus Emre Dîvânı'nda ‘her işe hazır olma, amadelik’ anlamıyla (YED 28/4), XIV. yüzyılda Harezm Türkçesiyle yazılmış Nehcü'l-Ferâdîs'te ise _köngül hāzirlıqı_ ‘gönlün namazda hazır bulunması’ öbeğinde geçer. Kâmûs-ı Türkî hâzırlık'ı bir işe hazır olmak için gereken şeyler, tedarik anlamıyla kaydeder; incelenen sözlüklerdeki en eski kayıt budur.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: hâzırlık
  2. 14. yy. · Harezm Türkçesi: hāzirlıq
  3. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: hâzırlık
  4. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: hazırlık

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).