çarpmak
Hızla değmek, vurmak
Çarpmak, Türkçe bir fiildir. Gülensoy onu yansıma kökenli *çap- fiiline bağlar ve araya giren -r- ünsüzünü türeme sayar; Tietze de fiilin Eski Türkçe çap-'ın bir gelişmesi gibi göründüğünü belirtir, kert-, sark-, serp- gibi fiillerle karşılaştırır ve fiilin Türk dilleri içinde yalnız Oğuz kolunda bulunduğunu söyler. En eski tanıkları XV. yüzyıl Eski Anadolu metinlerindedir: Dede Korkut Kitabı'nda kuyruk çarpmak vurmayı, il çarpmak ise bir yurdu yağmalamayı anlatır. Osmanlıcada çalıp çarpmak kalıbında ve Kâmûs-ı Türkî'de ‘zorla almak’ anlamı görülür; Türkiye Türkçesinde argodaki ‘aşırmak’ anlamını Tietze çarp- ‘vurmak’tan türetir.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: çarp-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: çarp-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: çarp-
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: çarp-