yetersizlik
Beklenen sonuca varmak için eldeki imkânların veya yetkinliğin gereken düzeye erişmemesi. Bir proje para eksikliğinden, bir görev gerekli eğitim alınmadığından aksayabilir; eksik kalan yön saptanırsa giderme yolu da belirlenir; ehliyetsizlik, fakirlik, kifayetsizlik, yoksulluk.
Yetersizlik, yetersiz sıfatına -lik ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır; Gülensoy sözcüğü yeter+siz+lik diye çözümler. Yeter, yet- fiilinin geniş zaman sıfat-fiilidir (Tietze, Gülensoy); yet- ise Eski Türkçe yėt- ‘erişmek, yetişmek, yeterli olmak’ fiiline dayanır. Fiil Karahanlı döneminden beri ‘ulaşmak’ ve ‘kâfi gelmek’ anlamlarıyla, yeter ise 15. yüzyıldan beri ‘kâfi’ ve ‘artık yeter’ anlamlarıyla tanıklıdır. Yetersiz ve yetersizlik incelenen tarihî metinlerde geçmez; 20. yüzyılda kurulmuş oldukları anlaşılır (Bitigçi açıklaması).
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yetersizlik