saygı
Bir insanın sınırlarını ve haklarını, bir canlının yaşam alanını veya ortaklaşa önem verilen bir değeri dikkate alarak davranma eğilimi; sözde ve eylemde karşıdakinin varlığını incitmeden tanıyan, ona ölçülü yaklaşmayı sağlayan tutum; hürmet, ihtiram.
Saygı, say- ‘saymak’ fiiline fiilden soyut ad yapan -gı ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır. Tietze tabanı sa-/say- diye, Gülensoy da sözü sa-y-gı diye çözümler. Söz ‘saymak’ fiiliyle bağını anlamında da uzun süre korumuştur: Kâmûs-ı Türkî saygı'nın ilk anlamı olarak ‘sayı, hesap’ı, ardından ‘ihtiyat’, ‘hürmet’, ‘hatır’ ve ‘edep’i verir. Gülensoy'a göre söz öteki Türk dillerinde yoktur (Karşılaştırmalı Türk Lehçeleri Sözlüğü'ne gönderir); aynı kavram Kazakçada ve Özbekçede başka sözlerle karşılanır.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ṣayġı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: saygı