atmak
Bir cismi bir yöne doğru fırlatmak
Atmak, Türkçenin en eski ve en yaygın fiillerinden biridir; incelenen kaynaklar onu Ortak Türkçe *at- ‘fırlatmak, ok atmak’ köküne bağlar. İlk güvenilir tanıkları Uygur metinlerindedir: ya kurup ok atıp ‘yay kurup ok atarak’. Kaşgarlı Mahmud er ok attı ‘adam ok attı’ ile taŋ attı ‘tan söktü’ örneklerini aynı maddede verir. Clauson'a göre fiilin temel anlamı fırlatmak ve ok atmaktır, sayısız mecaz kullanım buradan dallanır. Tan atmak deyimindeki fiili ise ÈSTJa ve EDA ayrı, eş sesli bir fiil sayar. Türkiye Türkçesinde yalan, nutuk, perende, tur atmak gibi pek çok kalıpta yaşar.
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: at-
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: at-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: at-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: at-
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: at-
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: at-
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: at-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: atmak
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: atmak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: atmak