yerine
Bir şeyin veya bir kimsenin yerini almak üzere
Yerine, yer adına üçüncü kişi iyelik eki ile yönelme ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir biçimdir (Tietze, Gülensoy); kalıplaşarak ‘bedel olarak, adına’ anlamlı bir edat işlevi kazanmıştır. Aynı çekimli biçim Orhon yazıtlarından beri ‘onun yurduna, onun yerine doğru’ gibi düz yer anlamıyla da geçer; bunlar yer sözünün kullanımlarıdır. ‘Bir şeyin yerini tutmak üzere’ anlamı XIII. yüzyıldan başlayarak Anadolu metinlerinde görülür: Yusuf u Züleyhâ'da ahşap direklerin yerine mermer direk istenir, Yûnus Emre'de gözden yaş yerine kan dökülür. XV. yüzyılda Ferec ba'de'ş-Şidde'de yaġmur yėrine od yaġdurdı ‘yağmur yerine ateş yağdırdı’ denir.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yerine ~ yirine
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yerine ~ yirine
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: yirine
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yėrine
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: yėrige
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: yėrine
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yerine
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yerine
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yerine