diğer
→ öteki
Diğer, Farsça dīger ‘başka, öteki’ sözcüğünden alınmıştır; Tietze, Stachowski, Räsänen ve Karaağaç bu kökende birleşir; Räsänen Farsçadaki anlamı ‘ikinci, başka’ diye verir. Söz önce Farsça tamlamalar içinde görülür: XIV. yüzyıl başında Harezm sahasında Kısasü'l-Enbiyâ'da _cevâb-ı diğer_ ‘başka bir cevap’, Ferec ba'de'ş-Şidde'de (1451) _çāre-i dīger_ ‘başka bir çare’. Adın önüne gelen Türkçe diziliş Saltuk-nâme'de (XV. yy.) _bu diğer eyittüğümüz melikler_ tanığında görülür; Kâmûs-ı Türkî bu kullanımı diğer iş, diğer adamlar örnekleriyle, diğeri ve diğerleri biçimleriyle kaydeder. Söz Türkiye Türkçesinde ‘öteki, başka’ anlamında yaşar.
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: diğer
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dīger
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: dīger
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: diğer ~ diger
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: diğer
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: diğer