sonuç — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 03:58 (Türkiye saati)

sözcük
288
kaynak
37
tarihsel tanık
83.095
en eski kayıt
8. yy.

sonuç

Yaşanan bir gelişmenin ardından ortaya çıkan ve onunla neden bağında bulunan durum; bazen hemen görülebilir, bazen zaman içinde belirginleşir, değerlendirilirken hangi etkenlerin ona yol açtığı araştırılır; netice.

Sonuç, soŋ ‘son’ ile uç sözlerinin kaynaşmasıyla oluşmuştur; Tietze sözü doğrudan soŋ + uç diye çözümler. XIII. yüzyıldan başlayarak (Şeyyad Hamza'nın Yusuf u Züleyhâ'sı) Anadolu metinlerinde soŋ ucı, soŋucı, ṣoŋuç biçimleriyle ‘sonunda, en sonunda, nihayet’ anlamlı bir zarf olarak sık geçer: Yunus Emre'nin _Sonucı bir nefesdür_ dizesi bunlardan biridir. Söz Anadolu ağızlarında soŋucunda ‘sonunda’ biçimiyle yaşamaya devam etmiştir. ‘Netice’ anlamlı ad kullanımı Derleme Sözlüğü'nün 1965 tarihli II. cildinin tanım dilinde görülür; bu anlamın eski zarf anlamından geliştiği düşünülebilir (Bitigçi açıklaması).

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: sonucu
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: soŋucı ~ soŋ ucı
  3. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ṣoŋıcı
  4. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: soŋucunda
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sonuç

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).