oran — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 12:12 (Türkiye saati)

sözcük
324
kaynak
37
tarihsel tanık
90.371
en eski kayıt
8. yy.

oran

Büyüklük, nicelik, derece bakımından iki şey arasında veya parça ile bütün arasında bulunan bağıntı; nispet, rasyo

Oran, Eski Anadolu Türkçesinden beri ‘ölçü, nispet, derece’ anlamında kullanılan, ancak kökeni aydınlatılamamış bir sözdür. Bilinen en eski tanıkları Yûnus Emre Dîvânı ve Süheyl ü Nev-bahâr'dadır; Tietze XV. yüzyılda Mercimek Ahmed'den _orandan geçürü_ ‘ölçüyü aşarak’ tanığını verir. Kâmûs-ı Türkî sözü Türkçe sayar ve terk edilmesini büyük bir kayıp olarak niteler. Dankoff sözü Ermenice ōrēn ‘yasa, gelenek’ ile birleştirmiş, ama ETDES'e göre bu öneriyi kendisi de spekülatif saymıştır; Gülensoy öneriyi reddedip sözü Eski Türkçe or- ‘kesmek’ fiilinden -an ekiyle türetir. Eren, oran'ın yalnız Anadolu'da bulunmasını, eski ve yeni lehçelerde görülmemesini dikkate değer bulur.

  1. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oran
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oran
  3. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: oran
  4. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: oran
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: oran
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: oran
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: oran

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).