dış
Herhangi bir cisim veya alanın sınırları içinde bulunmayan yer; öte, hariç, iç karşıtı
Dış, Eski Türkçede taş biçiminde görülen ve ‘dış yüz, dışarı’ anlamına gelen yerli bir addır. Clauson, Kaşgarlı Mahmud'un ‘dış’ ile ‘taş’ı aynı biçimde yazmasına karşın iki sözün başlangıçta ünlü uzunluğuyla ayrıldığını; Yakutça, Türkmence, Özbekçe ve Çuvaşçadaki farklı biçimlerin bunu gösterdiğini belirtir. Stachowski sözü Ortak Türkçe *tış ~ *taş'a bağlar ve taşra ile dışarı sözlerinin de aynı tabandan türediğini gösterir; ÈSTJa taş ile tış'ı eski ağız koşutları sayar. Osmanlı Türkçesinde taş, tış ve dış yan yana kullanılmış, Kâmûs-ı Türkî eski biçimleri daş, taş, tış olarak anmıştır.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): taş
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: taş
- 12. yy. · Karahanlı Türkçesi: tış
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: tış ~ taş
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: taş ~ daş
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dış
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: dış ~ tış ~ taş
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: dış
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: dış