burada — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 14:52 (Türkiye saati)

sözcük
446
kaynak
39
tarihsel tanık
102.371
en eski kayıt
8. yy.

burada

Konuşanın içinde olduğu yahut yakın sayıp işaret ettiği yerde, anlatımın odağındaki nokta veya onun çevresinde; uzak bir konuma gönderme yapmadan, bulunma ya da gerçekleşme yerini o anda gösterilen yakın alanla ilişkilendirecek biçimde.

Burada, bu işaret sözüyle bulunma eki -da'dan kurulmuş, yer bildiren bir zarftır. Gülensoy sözü açıkça bu + ara + da diye çözümler; Bianchi de 1835'te bourada ‘burada’ sözünü bou arada öbeğinden getirir. Tietze bu maddesinde bu arada öbeğinin halk dilinde burada ‘bunda’ biçiminde söylendiğini Meninski'nin 1680 tarihli sözlüğüne dayanarak belirtir. Temeldeki bu, Tietze'ye göre Eski Türkçe bu ~ *bo'dan gelir. Sözün bilinen en eski tanığı Gülşehrî'nin Mantıku't-Tayr'ındadır (1317). Sözün bura tabanına -da eklenerek kurulmuş olabileceği ise kaynaklarda yer almaz (Bitigçi açıklaması).

  1. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: burada
  2. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: burada
  3. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: burada
  4. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: burada
  5. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: burada

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).