kaplan
Turuncuya yakın postu üstündeki koyu çizgilerle kolay tanınan, iri yapılı yaban kedisi. Asya'nın çeşitli yaşam alanlarında tek başına avlanır; çizgilerin düzeni bireyden bireye değişir ve otların arasında gizlenmesine yardım eder.
Kaplan, aslan ve sırtlan gibi -lan ögesi taşıyan eski Türkçe hayvan adlarındandır. ÈSTJa sözü kap- 'yakalamak, kapmak' fiiline bağlar; Stachowski, Räsänen ve Gülensoy bu tabanı soru işaretiyle verir, Eren ise bu adların oluşumunda arslan'ın örnekseme etkisini öne çıkarır. Söz Uygurca bir metinde ve XIII.–XIV. yüzyıl sözlüklerinde görülür; eski kaynaklarda iri kedigilleri, yani hem kaplanı hem leoparı karşılar. Anadolu'da XIV. yüzyıldan beri kaplan biçimiyle yaşar.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: kaplan
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: kablan
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: kaplan ~ ḳaplan
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: kaplan
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ḳaplan
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: kaplan
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaplan
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaplan
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: kaplan
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: kaplan