güç (II)
Ağır ve yorucu emekle yapılan; meşakkatli, kolay karşıtı
‘Zor, meşakkatli’ anlamındaki güç, ‘kuvvet’ anlamlı güç ile aynı sözdür ve Eski Türkçe küç'ün anlam gelişmesinden doğmuştur. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda küç'ü ‘kuvvet’ yanında ‘zulüm, zor kullanma’ anlamıyla da verir; Kur'an Tercümesi'nde küç ḳıl- ‘zulmetmek’ sıktır. Tietze'ye göre Eski Anadolu Türkçesinde ‘zulüm, eziyet’ anlamlı güc'ün öbür yüzü ‘müşkül hâl, çaresizlik’ olmuş, sıfat ve zarf olarak ‘zor; zorlukla’ anlamı da buradan gelişmiştir. Sıfat kullanımı XIII. yüzyılda Yûnus Emre'de görülür; Evliyâ Çelebi'de güc ile ‘güçlükle’ sık geçer.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: küç
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: güç
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: güç ~ güc
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: küç
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: güc ~ güç
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: güc
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: güc
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: güç