en (III) — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
160
kaynak
26
tarihsel tanık
26.996
en eski kayıt
8. yy.

en (III)

Başına geldiği sıfatların üstün derecede olduğunu gösteren kelime

Üstünlük derecesi yapan en, Türkçenin en eski söz varlığına aittir ve aslında eŋ biçimindedir. Kül Tigin Yazıtı'nda eŋ ilki ‘en başta’ diye geçer; Uygurcada çoğunlukla aŋ yazılsa da Clauson'a göre asıl biçim hep eŋ'dir. Kutadgu Bilig'de eŋ üstün, eŋ altın gibi kullanımlar görülür. Osmanlı yazısında eŋ olarak sürer; Türkiye Türkçesinde ŋ'nin n'ye dönmesiyle en olmuştur, öteki Türk dillerinin çoğunda bugün de eŋ, iŋ, äŋ söylenir. Genişlik anlamındaki en ile yalnız sesçe birleşmiştir, kökenleri ayrıdır. Edatın daha eski kökeni bilinmez; Arat'ın notunda aslen kalın ünlülü olduğunun düşünüldüğü belirtilir.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): eŋ
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: eŋ, aŋ
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: eŋ
  4. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: en, eñ
  5. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: eŋ, em
  6. 14. yy. · Harezm Türkçesi: eŋ, em
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: en
  8. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: en
  9. 20. yy. · Osmanlı Türkçesi: eŋ
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: en

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).