yüzde
Herhangi bir işte aracı olan kimseye, görevinin karşılığı olarak belli bir hesaba göre verilen ücret; yüzdelik
Yüzde, sayı adı yüz'ün bulunma hâli ekiyle çekimlenip kalıplaşmasından doğmuştur: yüzde beş ‘her yüz birimde beş’ demektir. Taban sözcük yüz, Stachowski'ye göre Ortak Türkçe *yǖz ‘yüz (sayı)’ biçimine gider. Oran anlatan kullanım çok eskidir: Kutadgu Bilig'de _bilig işke tutmaz özüm yüzde bir_, Muînü'l-Mürîd'de zekâtın ‘yüzde bir’ hesabı geçer; Tietze Enverî'nin 1464 tarihli eserinden yüzde bir ‘yüz parçadan biri, pek az’ kalıbını aktarır. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda faiz ve genel oran anlatımını kaydeder; Türkiye Türkçesinde söz, aracıya ödenen oranlı pay anlamında ad olarak da kullanılır.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yüzde
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: yüzde
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yüzde
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: yüzde
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yüzde
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yüzde