ağabey — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 2026-10-12

sözcük
170
kaynak
26
tarihsel tanık
41.114
en eski kayıt
8. yy.

ağabey

Büyük erkek kardeş; ağa, aka, ede, efe

Ağabey, ağa ve bey sözlerinin birleşmesiyle kurulmuş, büyük erkek kardeşi ve yaşça büyük erkeğe saygılı seslenmeyi karşılayan bir akrabalık adıdır; Tietze, Eren ve Gülensoy sözü bu iki ögeye ayırır, Gülensoy ayrıca ağa'yı Moğolca āḳā'dan alıntı sayar. İncelenen kaynaklarda sözün en eski tarihli izi XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî'dir: sözlük abla'yı ağabey'in dişil karşılığı diye tanımlar. Tietze ağabeği, ağabi, ağbi ve abi değişkelerini ve 1928 tarihli 'Murad ağabey' seslenmesini verir. Meninski 1687'de büyük erkek kardeş için ulu karındaş, ağa ve ağo'yu verir; bu başlıkta ağabey yoktur. Tarihsel Derlem'de söz için tanık yoktur.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ağabey
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ağabey ~ abi

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Yalnız yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ) ses değişimi sayılmaz; bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).