ağabey
Büyük erkek kardeş; ağa, aka, ede, efe
Ağabey, ağa ve bey sözlerinin birleşmesiyle kurulmuş, büyük erkek kardeşi ve yaşça büyük erkeğe saygılı seslenmeyi karşılayan bir akrabalık adıdır; Tietze, Eren ve Gülensoy sözü bu iki ögeye ayırır, Gülensoy ayrıca ağa'yı Moğolca āḳā'dan alıntı sayar. İncelenen kaynaklarda sözün en eski tarihli izi XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî'dir: sözlük abla'yı ağabey'in dişil karşılığı diye tanımlar. Tietze ağabeği, ağabi, ağbi ve abi değişkelerini ve 1928 tarihli 'Murad ağabey' seslenmesini verir. Meninski 1687'de büyük erkek kardeş için ulu karındaş, ağa ve ağo'yu verir; bu başlıkta ağabey yoktur. Tarihsel Derlem'de söz için tanık yoktur.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ağabey
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ağabey ~ abi