zeytin
Zeytingillerden, Akdeniz ülkelerinde yetişen, 10-20 metre yüksekliğinde, dalları dikensiz, yaprakları karşılıklı, küçük ve gümüş renginde, uzun ömürlü bir ağaç (Olea europaea)
Zeytin, Arapça zaytūn sözcüğünden alınmıştır; sözcük Farsçada da aynı biçimle kullanılır. Türkçede en eski kayıtlar XIV. yüzyıldandır: Harezm'de Rabgûzî'nin kıssalarında zeytün, Kıpçak sahasında Codex Cumanicus'ta zeytin biçimi görülür. Anadolu ve Osmanlı yazı dilinde uzun süre Arapça yazımı izleyen zeytūn hâkimdir; Kâmûs-ı Türkî zeytin biçimini dilde yaygın söyleyiş olarak gösterir. Sözcük Türkiye Türkçesine zeytin biçimiyle yerleşmiştir. Eren'e göre Türkçeden Bulgarca ve Sırpçaya, Räsänen'e göre Kuman, Osmanlı ve Kırım biçimi zajtin'den Rusçaya geçmiştir.
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: zeytün
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: zeytin
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: zeytūn
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: zeytūn
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: zeytûn ~ zeytin
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: zeytin
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: zeytûn
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: zeytin