sağlık
Bireyin fiziksel, sosyal ve ruhsal yönden tam bir iyilik durumunda olması, vücut esenliği; keyif, sıhhat
Sağlık, ‘diri, esen’ anlamındaki sağ sıfatına -lık ekinin getirilmesiyle kurulmuş yerli bir addır; Tietze sözü sağ'a bağlar, Clauson da bugünkü sağlık'ın ‘sağlık, ayıklık’ bildiren soyut bir ad olduğunu ve ilk kez XIV. yüzyılda Harezm ve Osmanlı metinlerinde görüldüğünü belirtir. Uygur ve Karahanlı metinlerindeki sağlık ise sağ- ‘süt sağmak’ fiilinden türemiş, ‘sağmal koyun’ anlamında ayrı bir sözcüktür. XIV. yüzyıldan itibaren Anadolu'da saġlıḳ ‘esenlik, sağ olma’ anlamıyla yaygınlaşmış; eline sağlık, sağlık olsun gibi deyimler de bu temelden doğmuştur.
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: sağlık
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: sağlık ~ saġluġ
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: sağlık ~ savluk
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: saġlıḳ ~ ṣaġlıġ
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: sağlık
- 18. yy. · Çağatay Türkçesi: sağlığ
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: sağlık
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: sağlık