önce
İlk olarak, başlangıçta; evvel, sonra karşıtı
Önce, ön sözüne -ce ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir zarftır; Gülensoy bu çözümlemeyi açıkça verir ve kökün eski biçiminin öŋ olduğunu gösterir, Redhouse da sözü ön'ün küçültme biçimi sayar. Gülensoy'a göre Eski Uygur Türkçesinde aynı işi, öŋ kökünden -rä yön ekiyle kurulan öŋrä ‘önceden, eskiden’ görürdü. Söz XIII.–XIV. yüzyılda Yûnus Emre Dîvânı'nda, XV. yüzyılda derlenen Saltuk-nâme'de önce ~ öñce biçimleriyle geçer; Meninski 1687'de, Bianchi 1835'te sözü kaydeder. Azerbaycan Türkçesindeki öncä ve Türkmencedeki öŋi:nçä: aynı kökten gelir.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: önce
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: önce ~ öñce
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: önce
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: önce
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: önce