cihaz
Belirli bir işlevi yerine getirmek için bir araya getirilmiş mekanik, elektrikli veya elektronik parçalardan oluşan araç ya da düzenek; aygıt.
Cihaz, Arapça cihāz ‘gerekli eşya takımı, donanım’ sözcüğünden alınmıştır (Tietze, Stachowski, Karaağaç, Kâmûs-ı Türkî). Sözcük Eski Anadolu Türkçesinde hem ‘donanım’ hem ‘gelin çeyizi’ anlamıyla kullanılmış, halk ağzında cehiz ve çeyiz biçimlerine bürünmüştür. ‘Çeyiz’ anlamı XIV. yüzyılda Kıpçak Türkçesiyle yazılmış Gülistan Tercümesi'nde görülür; Tietze'nin 1451 tarihli tanığında ise cihaz, bir mezar soyguncusunun almak istediği ölü eşyasıdır. ‘Alet, aygıt’ anlamı Türkiye Türkçesinde öne çıkmış, ‘çeyiz’ anlamı ise büyük ölçüde çeyiz biçimine kalmıştır.
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: cihāz
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: cihāz
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: cihāz
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: cihāz
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: cihaz