yargılama
Mahkemenin iddia, savunma ve kanıtları usule uygun inceleyerek uyuşmazlık hakkında karar oluşturma süreci; eş anlamlı: → muhakeme.
Yargılama, yargıla- fiiline iş adı yapan -ma ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; Gülensoy sözü yargı+la-ma diye çözümler ve ‘yargılamak işi, muhakeme’ anlamıyla verir. Taban yargı Eski Türkçe yarġu ‘karar, hüküm’ sözünün devamıdır; Gülensoy onu ‘hüküm vermek’ anlamlı yār- köküne, Stachowski Ortak Türkçe *jār- fiiline bağlar. XIV. yüzyılda Codex Cumanicus'un Kıpçakça amentüsünde yargulama biçimiyle dirileri ve ölüleri yargılamak için gelecek olan anlatılır. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda yargılamak'ı ‘davayı karara bağlamak’ anlamıyla, ancak kullanımdan düşmüş bir söz olarak kaydeder.
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: yargulama
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yargılama