bırakmak
Elde bulunan bir şeyi tutmaktan vazgeçip tutmaz olmak
Bırakmak, Türk dillerinde geniş yayılmış ama kökü güç açıklanan bir fiildir. Stachowski onu Ortak Türkçe *bırak- biçimine, bunu da Başkurtça ağızlardaki bırga- ve Şorca purka- ‘atmak’ fiillerinde görülen *bır- köküne bağlar; ancak -ak'ın ad yapan bir ek olduğunu, bu kökten başka bir biçim beklenmesi gerektiğini de belirtir. Tietze, Ramstedt'in Altay dillerinde kurduğu *bır ‘terk etmek, atmak’ kökünü anar. Fiil XIII. yüzyıldan başlayarak Eski Anadolu Türkçesinde, XIV. yüzyılda Harezm ve Kıpçak metinlerinde ‘atmak’, ‘koymak’, ‘terk etmek’ anlamlarıyla görülür; Tietze'ye göre anlamca kalmak fiilinin ettirgeni gibi de işler.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bırak-
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: bıraḳ- ~ ıbrak-
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: bıraḳ-
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bırak- ~ bırah-
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bıraḳ-
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: bırak-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: bırak- ~ brak-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bırakmak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bırakmak