çeşitlilik — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 18 Ekim 2026, 12:09 (Türkiye saati)

sözcük
1165
kaynak
41
tarihsel tanık
160.901
en eski kayıt
8. yy.

çeşitlilik

Seçeneklerin birbirinin kopyası olmamasıyla ortaya çıkan farklılık zenginliği. Pazarda değişik ürünler, doğada ayrı canlı türleri, tartışmada çeşitli yaklaşımlar bulunabilir; bu durum uyum ve seçim alanını genişletir; izge, renk, yelpaze, tenevvü, spektrum.

Çeşitlilik, çeşit adına -li ve -lik eklerinin getirilmesiyle kurulmuştur; incelenen kaynaklarda maddesi yoktur, türetme saydamdır (Bitigçi açıklaması). Taban çeşit'in kökeni tartışmalıdır: ETDES ve Karaağaç sözcüğü Farsçaya bağlar; Eren onu çaşīdan ‘tatmak, denemek’ fiilinden gelen çaşīda ‘tadılmış’ biçimine dayandırır ve ‘tür’ anlamının tadına bakılan farklı yemeklerden doğmuş olabileceğini düşünür. Tietze ise sözcüğün eski kaynaklarda geçmediğini belirtip belki Kürtçe çışt ‘şey, satılık mal’ ile ilgili olduğunu öne sürer; Eren bu Kürtçe açıklamayı yanlış bulur.

  1. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: çeşitlilik

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).