başarı
Bir işte amaçlanan sonuca emek, beceri veya uygun yöntemlerle ulaşma ve elde edilen olumlu sonuç; muvaffakiyet
Başarı, başar- fiiline -ı ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir addır; Gülensoy sözü baş+ar-ı diye çözümler ve başar- maddesinin türev listesinde de sayar. Taban fiil başar- ‘bir işin üstesinden gelmek’, Tietze ve Gülensoy'a göre Eski Türkçe başġar- biçimine dayanır; bu biçim baş adına addan fiil yapan +ġar- ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. XV. yüzyıl tanıklarında fiil ‘yönetmek’ anlamında da geçer; baş adıyla bağı, işin başında durup onu sonuca götürme düşüncesiyle açıklanabilir (Bitigçi açıklaması). Gülensoy Anadolu ağızlarında başarık ve başarığçı biçimlerini de kaydeder. Adın ilk kullanım tarihi kaynaklarda yer almaz;
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: başarı