topluluk
Ortak değer, ilgi veya yaşam koşulları dolayısıyla birlikte ele alınan insanlar bütünü; ilgili: → grup.
Topluluk, toplu sıfatına soyut ad yapan +luk ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; toplu da top adına +lu eklenerek oluşmuştur. Gülensoy sözcüğü to-p+lu+luk diye çözümler ve topun tabanında varsayımsal *to- ‘şişmek, kabarmak’ fiilini görür. Top Eski Türkçeden beri ‘yuvarlak şey’ anlamındadır; Eski Anadolu Türkçesinde ‘hep, bütün’ anlamlı zarf olarak da kullanılır, Kâmûs-ı Türkî ve Stachowski de sözcüğün ‘toplanmış, bütün’ anlamlarını kaydeder. Kâmûs-ı Türkî toplu için ‘toplanmış, derli toplu’ ve ‘semirmiş’ anlamlarını verir; topluluk'un kendisi incelenen tarihî metinlerde tanıklanmaz, Derleme Sözlüğü 1963'ten beri sözü tanımlarında kullanır.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: topluluk