dönme
Dönmek işi; deveran
Dönme, dön- ‘dönmek’ fiiline -me ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır; Tietze eki burada ‘dönmüş, dönen’ anlamında etken sıfat-fiil gibi işleyen bir sıfat yapımı olarak açıklar. Söz hem ‘dönmek işi’ hem de ‘dininden ya da topluluğundan dönmüş kimse’ anlamını taşır. Evliyâ Çelebi'de X'ten dönme kalıbıyla, bir topluluktan başkasına geçmiş kişiler için kullanılır; Meninski 1687'de sözü Latince *reversus* ‘dönmüş’ ve *apostata* ‘dininden dönen’ karşılıkları arasında verir. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda ‘dönmek işi’, ‘geri gelme’, ‘değişme’, ‘din değiştirme’ ve ‘sözünden cayma’ anlamlarını sıralar; Tietze dönme dolap birleşiğini de tanıklar.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dönme
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: dönme
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: dönme
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: dönme