oluşturulma
Ayrı parçaların veya koşulların belirli amaçla bir araya getirilmesi, önce var olmayan bir düzenin, nesnenin ya da düşüncenin aşama aşama kurulup kullanılabilir bir bütün hâline gelmesi, parçaların yeni düzende birbirini tamamlaması.
Oluşturulma, ol- fiilinden art arda eklerle kurulmuş bir türevdir: ol- ‘olmak’ → oluş- ‘meydana gelmek’ → oluştur- ‘meydana getirmek’ → oluşturul- → oluşturulma. Kök fiil Eski Türkçede bol- biçimindedir; Gülensoy bu biçimi Eski Türkçe metinlerden ve Divanü Lugati't-Türk'ten verir. Tietze oluş- fiilini ‘ortaya çıkmak, teşekkül etmek’ anlamıyla yalnız XX. yüzyıl yazarlarından tanıklar; Gülensoy ol- fiilinin türevleri arasında oluştur-, oluşturul- ve oluşturulma biçimlerini de sayar.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: oluşturulma