araştırmak — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 17 Ekim 2026, 16:14 (Türkiye saati)

sözcük
1124
kaynak
40
tarihsel tanık
132.234
en eski kayıt
8. yy.

araştırmak

Birini veya bir şeyi bulmak için bir yeri gözden geçirmek

Araştırmak, ara- ‘aramak’ fiilinden türemiştir. Tietze fiili ara-'ya eklenen ve işin sık sık, tekrar tekrar yapıldığını anlatan -ştır- genişlemesiyle açıklar; Gülensoy gövdeyi ara-ş- biçiminden türetir, Radloff da Osmanlıca araştır-'ı ‘birbirini aramak’ anlamlı araş- ile -tır ekinden çözümler. Görüşler sözcüğü aynı köke bağlar, yalnız ekin bölünüşünde ayrışır. İncelenen kaynaklarda kesin tarihli en eski kayıt Meninski'nin 1687'de ‘aramak, sormak’ ve ‘teftiş etmek’ karşılıklarıyla verdiği *araśtürmak* ‘araşturmak’ biçimidir; aynı yüzyılda Evliyâ Çelebi'nin Ermenice konuşma listesinde _Var, araşdır_ karşılığı geçer. Kâmûs-ı Türkî fiili XIX. yüzyıl sonunda araşdırmak yazımıyla kaydeder.

  1. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: araşturmak
  2. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: araşdırmak
  3. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: araştırmak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).