firma — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 23:36 (Türkiye saati)

sözcük
592
kaynak
39
tarihsel tanık
111.924
en eski kayıt
8. yy.

firma

Mal veya hizmet üretmek, sağlamak ya da satmak üzere çalışan ekonomik kuruluş. Çalışanları, kaynakları ve müşterileriyle yürüttüğü işler bir bütündür, kuruluşun büyüklüğü küçük bir işletmeden geniş bir üretim ağına kadar değişebilir.

Firma, ticaret dilinde ‘şirket’ anlamıyla Batı dillerinden alınmıştır. Sözün kaynağı İtalyanca firma ‘imza’dır; bu da Latince firmare ‘sağlamlaştırmak, kesinleştirmek’ fiiline dayanır (Tietze). ETDES ve Karaağaç sözü doğrudan İtalyancaya bağlarken Tietze Almanca Firma gibi öteki Avrupa dillerindeki biçimlerin aracılığına işaret eder. XX. yüzyıl başında Kestelli sözü ‘bir ticari kuruluşun unvanı’ anlamıyla kaydeder; bu ‘ticari unvan’ anlamı, ‘imza’dan ‘şirket’e geçişte ticarethane adının belgelerde imza gibi kullanılmasını yansıtan bir ara basamak olabilir (Bitigçi açıklaması). Tietze'nin metin tanığı 1962 tarihlidir; söz Kâmûs-ı Türkî'de yer almaz.

  1. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: firma
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: firma

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).