istek
Bir şeye karşı içten gelen yönelme duygusu; gönül, arzu, heves, kasıt
İstek, iste- ‘aramak, istemek’ fiilinden -k (eski -g) ekiyle türemiş bir addır. Clauson'a göre anlamı fiilin anlamıyla birlikte gelişmiştir: Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda isteg'i ‘istek, araştırma, bir şeyi soruşturma’ diye açıklar. Hakasçada sözcük ‘iz sürme, arama’ anlamını korur; Anadolu'da ise Yûnus Emre'den beri ‘dilek, arzu’ anlamıyla görülür. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda ‘irade’ (kendi isteğiyle) ve ‘arzu, rağbet, iştah’ anlamlarını verir. Tietze ve Gülensoy da iste- ile -k ekinin birleşiminde uzlaşır.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: isteg
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: istek
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: istek
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: istek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: istek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: istek