konuşmak
Bir dilin kelimeleriyle düşüncesini sözlü olarak anlatmak
Konuşmak, kon- ‘konmak, yerleşmek’ fiilinin işteş biçimi olan konuş-'tan gelir; Tietze ve Räsänen bu türetmede birleşir. İlk anlamı ‘birlikte konmak, yakın yerleşmek’tir: Räsänen Çağatayca konuş- için ‘bir arada oturmak, birlikte konmak’ anlamını verir, Kâmûs-ı Türkî bile ilk anlam olarak ‘komşu olmak’ı kaydeder. Eski Anadolu Türkçesinde ‘birbirinin yakını, arkadaşı olmak’ anlamı görülür; ‘görüşmek, ahbaplık etmek’ten ‘söyleşmek’e geçilmiş ve Türkiye Türkçesindeki ‘sözle anlatmak’ anlamı yerleşmiştir. Komşu sözü de aynı kon- kökünden türemiştir.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: konuşmak
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: konuş-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: konuş-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: konuşmak
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: konuşmak