taşımak — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 16 Ekim 2026, 21:59 (Türkiye saati)

sözcük
779
kaynak
40
tarihsel tanık
119.439
en eski kayıt
8. yy.

taşımak

Bir şeyi bir yerden alıp başka bir yere götürmek; gezdirmek

Taşımak, Karahanlı Türkçesinde taşu- biçimiyle tanıklanan yerli bir fiildir: Clauson'un aktardığına göre Kaşgarlı Mahmud paraları eve taşıdı örneğini verir. Clauson fiilin hemen bütün çağdaş Türk dillerinde, çoğunlukla taşı- biçimiyle yaşadığını; Azerbaycan Türkçesinde daşı-, Türkmencede daşa- olduğunu belirtir. Daha gerideki kökeni için Stachowski, Gülensoy ve ÈSTJa fiili, Türkiye Türkçesindeki dış sözünün de kaynağı olan *taš ‘dış’ adına bağlar; Räsänen'in taş- ‘taşmak’ açıklaması ise fiildeki -ı- ~ -a- ögesini açıklayamaz (ÈSTJa). Anadolu'da 1451 tarihli Ferec'te daşı- biçimi görülür.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: taşu-
  2. 14. yy. · Harezm Türkçesi: taşı-
  3. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: taşı-
  4. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: taşı-
  5. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: taşı-
  6. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: daşı-
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: taşımak
  8. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: taşımak
  9. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: taşı-

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).