tekrar
Aynı olayın, işin, hareketin yeniden ortaya çıkışı, tekrarlanması
Tekrar, Arapça takrār ‘yineleme’ sözünden alınmıştır; Stachowski, Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Kâmûs-ı Türkî sözü Arapça kerr kökünden türemiş bir mastar olarak açıklar ve ‘bir işi yeniden yapma’ anlamının yanında Osmanlıcadaki ‘yine, bir daha’ anlamlı zarf kullanımını verir. Tarihsel Derlem'deki en eski tanıklarda, Yûnus Emre Dîvânı'nda (YED 287/9) ve XIV. yüzyıl Gülistan Tercümesi ile Kâbûs-nâme Tercümesi'nde, söz ‘yineleme’ anlamlı addır; XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde çoğunlukla ‘yeniden’ anlamlı zarf olarak kullanılır. Türkiye Türkçesinde hem ad hem zarf olarak yaşar.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: tekrār
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: tekrār
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: tekrār
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: tekrār
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: tekrār
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: tekrār
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tekrar