şimdi
Şu anda, içinde bulunulan zamanda; imdi
Şimdi, uş ‘işte’ ile imdi ‘şimdi’ sözlerinin kaynaşmasından doğmuş Türkçe bir zarftır; Tietze, Gülensoy ve Stachowski bu açıklamada birleşir. Gülensoy iki ögeyi de Divanü Lugati't-Türk'ten gösterir; Stachowski başa gelen pekiştirici ögenin ünlüsünün düştüğünü belirtir. Söz Anadolu'da XIII. yüzyıldan, Yusuf u Züleyhâ'dan beri tanıklıdır; XIV. yüzyıldan başlayarak şindi söyleyişi de görülür ve XVI. yüzyılın ilk yarısında Latin harfleriyle şindi diye kaydedilmiştir. Räsänen imdi ögesini öteki Türk dillerindeki ämdi, endi, indi biçimleriyle birlikte ‘şimdi’ anlamlı äm köküne bağlar.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şimdi
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şimdi ~ şindi
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: şimdi ~ şindi
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: şimdi
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: şimdi
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şimdi