talep
Bir kimseden bir şeyi yapmasını veya yapmamasını isteme
Talep, Arapça ṭalab ‘isteme, arama’ sözünün alıntısıdır; Räsänen, Karaağaç ve Kâmûs-ı Türkî bu kökende birleşir. Söz XIII. yüzyıldan beri Anadolu'da, XIV. yüzyılda Harezm ve Kıpçak metinlerinde taleb kıl-, taleb eyle- kalıplarıyla geçer: Şeyyad Hamza'da _Hem satın almaklığa kıldı talep_ denir. Tasavvuf şiirinde taleb, Hakk'ı arayış yolunun ilk vadisinin adıdır. Sondaki b'nin p'ye dönmesi Türkiye Türkçesinde söz sonundaki ötümlü ünsüzlerin ötümsüzleşmesine uyar (Bitigçi açıklaması). XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî iktisattaki arz ve taleb terimini de kaydeder.
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: taleb
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: taleb
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: talab
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: taleb
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: taleb
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: taleb
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: taleb
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: taleb
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: taleb
- 20. yy. · Osmanlı Türkçesi: taleb
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: talep