erkek
Yetişkin adam; bay (II), er (I), er kişi, kişi
Erkek, insan ve hayvanlarda dişi karşıtını anlatan eski bir Türk sözüdür; bilinen en eski tanıklarından biri, yüzyılı yaklaşık olarak 9. yüzyıl sayılan Irk Bitig'deki erkek buzaġu ‘erkek buzağı’dır. Kaşgarlı Mahmud sözü her hayvanın erkeği diye açıklar ve erkek takaġu ‘horoz’ örneğini verir. Kökeni kesinleşmemiştir: Tietze, Erdal'ın görüşünü izleyerek irk ‘koç’ ile küçültme eki -ek'e bağlar; Stachowski er ‘adam’dan, tanıklanmamış bir *erke- fiilinden ya da erk ‘güç’ten türeme olasılıklarını da tartışır. Clauson er'den türetmeyi ilk ünlü farklı olduğu için reddeder.
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ėrkek
- 10. yy. · Eski Uygur Türkçesi: erkek ~ irkek
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: erkek
- 13. yy. · Harezm Türkçesi: erkek
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: erkek ~ irkek
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: erkek ~ irkek
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: erkek
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ėrkek
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: erkek
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: erkek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: erkek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: erkek