yorum
Metindeki sözlerin açıkça söylemediği bağlantıları, tarihsel bağlamı veya güç anlaşılan bölümleri ortaya çıkaran açıklama; okurun parçalar arasında ilişki kurmasına yardım eder ve metnin olası anlamlarını görünür kılar; tefsir.
Yorum, Türkçe yor- ‘açıklamak; bir şeyi iyiye yormak’ fiiline fiilden ad yapan -um ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Räsänen'e göre fiilin eski biçimi yör- Uygurcada ‘açıklamak’, Kutadgu Bilig'de ‘düş yorumlamak’ anlamındadır. Osmanlı Türkçesinde yorum daha dar bir anlamla ‘bir şeyi iyiye alamet sayma, iyi fal’ demekti; Kâmûs-ı Türkî yalnız bu anlamı kaydeder, Anadolu ağızlarında da ‘iyiye yoran’ anlamı yaşar. Gülensoy Türkiye Türkçesindeki ‘bir olayı bir bakış açısına göre açıklama’ anlamını ve yorumcu, yorumlamak gibi türevleri verir.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yorum
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yorum