liste
Bir arada görülmesi veya izlenmesi gereken ad, nesne ya da işlerin belirli sırayla yazıldığı düzenli kayıt. Sıra, zamana, önem derecesine veya başka bir ölçüye göre kurulabilir, ekleme ve çıkarma yapıldıkça kayıt yenilenir; dizelge.
Liste, ‘cetvel, sıralı kayıt’ anlamıyla bir Batı dilinden alınmıştır. Tietze sözcüğü Fransızca liste'ye bağlar ve Türkiye Türkçesindeki son e'nin Fransızca söyleyişten değil yazımdan geldiğini belirtir: sözcük kulaktan değil yazıya bakılarak alınmış, Fransızcada söylenmeyen son ünlü bu yüzden okunmuştur. Karaağaç ise kaynak olarak İtalyanca lista'yı gösterir. İncelenen kaynaklarda sözcüğün Osmanlı dönemine ait bir tanığı yoktur; Derleme Sözlüğü 1969'da sözü bir ağız sözünün tanımında kullanır.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: liste