tam
→ eksiksiz
Tam, Arapça tāmm ‘eksiksiz, bütün’ sözünden alınmıştır; Räsänen ve Karaağaç bu kökeni verir, Karaağaç aynı kökten tamam, tamamen ve tamamiyet'i de anar. Osmanlıcada tâm biçiminde, çoğunlukla Arapça-Farsça tamlamalar içinde kullanılır: Bâkî Dîvânı'nda _mâh-ı tâm_ ‘dolunay’, Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde _ihtimâm-ı tâm_ ‘tam özen’. Redhouse (1890) Arapça tāmm'ın halk ağzında tam söylendiğini ve Türkçede ‘tam, tamamen; tıpatıp’ anlamlarıyla kullanıldığını kaydeder. Türkiye Türkçesinde ‘eksiksiz’ yanında ‘en uygun’, ‘tıpkı’, ‘tam o anda’ gibi anlamlar kazanmış, Amerikan doları için de kullanılmıştır (Karaağaç). Eski Türkçedeki tam ‘duvar, dam’ ayrı bir sözdür (Gülensoy).
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: tâm ~ tam
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: tâm
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: tâm ~ tam
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: tam
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: tam