eklenmek
Var olan bir bütünün yanına veya içine yeni parça olarak katılmak; ilgili: → katılmak (I).
Eklenmek, ek sözünden -le- ekiyle türeyen eklemek fiilinin -n- ekli edilgen ve dönüşlü biçimidir; Tietze ve Gülensoy eklemek'i ek + -le- diye çözümler, Gülensoy eklen-'i ekle-'nin türevleri arasında sayar. En eski tanık Dede Korkut Kitabı'ndadır: oğluna seslenen bir konuşmadaki _aġ ṭonuma kir eklendi_ söyleyişinde fiil, ak kaftana kir katılmasını anlatır. Kâmûs-ı Türkî eklenmek'i ‘parça katılarak uzatılmak’ diye tanımlar ve bezin, tahtanın eklenmesini örnek verir. Türkiye Türkçesinde ‘ekleme işi yapılmak’ ve ‘ekle tamamlanmak’ anlamlarıyla kullanılır.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: eklen-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: eklenmek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: eklenmek