bahsetmek
Konuşurken veya yazarken bir kişi, olay ya da konu hakkında bilgi vermek veya onu söze getirmek. Anlatım kısa bir anmadan ayrıntılı açıklamaya kadar uzanabilir, hangi yönün seçildiği konuşmanın amacına bağlıdır.
Bahsetmek, Arapça kökenli bahs (bahis) adı ile Türkçe et- yardımcı fiilinin birleşmesinden oluşmuş melez bir fiildir. Tietze bahs/bahis'i ‘konu’ anlamıyla Arapça baḥṯ ‘arama, araştırma’ya bağlar ve ṯ sesinin s'ye döndüğünü belirtir. Fiil XIV. yüzyıldan beri Eski Anadolu metinlerinde bahs et-, bahs eyle- biçimleriyle ‘tartışmak, söz çekişmesine girmek’ anlamında geçer. XVI. yüzyılda Tietze'nin tanığında ‘bahse girmek’, Bâkî'de ise -den ekli tümleçle bugünkü ‘bir şeyden söz etmek’ anlamı görülür. Kâmûs-ı Türkî bahs'e bir konu üzerinde etraflıca konuşup gerçeği araştırma anlamını verir ve medeniyet-i İslâmiyeden bahs ediyordun örneğini kaydeder.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bahs etmek
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: bahs etmek
- 16. yy. · Çağatay Türkçesi: bahs etmek
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: bahs etmek
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: bahs etmek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bahs etmek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bahsetmek