zorunluluk
Seçim alanını daraltan bir kural, koşul veya gereksinim yüzünden belli bir adımı atma mecburiyeti. Süre dolmadan başvurma ya da güvenlik önlemi alma buna örnektir; gereklilik, mecburluk, mecburiyet, mecburilik, zaruret, ıztırar, zor, zorun, zorunluk, zarurilik.
Zorunluluk, Farsçadan alınmış zor sözünden Türkçe eklerle türetilmiştir. Taban zor, Stachowski'ye göre Farsça zor ~ zūr ‘zorlama, baskı, şiddet’ sözünden gelir; Tietze ve Karaağaç da Farsça zūr biçimini verir. XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî zor'un anlamları arasında ‘mecburiyet, ıztırar, cebir’i de sayar; türevin anlamı bu kullanımı sürdürür. Türevin kendisi incelenen etimoloji kaynaklarında madde olarak yer almaz: zor'dan zorun, zorunlu ve zorunluluk biçimlerine uzanan ek zinciri bir çıkarımdır. Derleme Sözlüğü sözü 1979'da bir ağız sözünün tanımında kullanır.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: zorunluluk