ciddi
Söyleneni veya yapılanı gerçekten istemeye dayanan, eğlenmek için ortaya atılmamış; ilgili: → içten.
Ciddi, Arapça ciddī sözünden alınmıştır; Tietze'ye göre bu söz Arapça cidd ‘çaba, ciddiyet’ adına isimden sıfat yapan -ī ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Tarihsel Derlem'de sıfat XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde eyle bir ciddî vezir ‘öyle kararlı, işini ağır tutan bir vezir’ söyleyişinde görülür; aynı eserdeki öteki örnekler cidd-i ihtimâm ‘ciddi özen’ gibi taban ad cidd'in Farsça tamlamalarıdır. Kâmûs-ı Türkî ciddî'yi ‘hakiki, sahih, şaka ve latife türünden olmayan’ diye tanımlar; Kestelli ve Özön ‘ağırbaşlı’ anlamını da verir. Tietze XX. yüzyıldan ciddiye almak deyimini tanıklar.
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ciddî ~ cidd-i
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ciddî
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ciddi