metin
Yazılı anlatımı kuran sözcüklerin ve cümlelerin, anlam ilişkileriyle oluşmuş örgüsü; ilgili: → yazı (I).
Yazı anlamındaki metin, Arapça matn sözünden alınmıştır; Stachowski ve Karaağaç sözü bu kaynağa bağlar. Arapçada iki ünsüzle biten biçim, araya bir ünlü alarak metin olmuştur (Bitigçi açıklaması). Türkiye Türkçesinde aynı yazılışta ikinci bir metin daha vardır: ‘sağlam, dayanıklı’ anlamındaki bu sıfat Arapça matīn'den gelir ve Stachowski onu metanet ile karşılaştırır. Yazı anlamındaki söz eski metinlerde metn biçimiyle kullanılmıştır: Ahmed-i Dâ'î aşkı şerhlerle çözülmesi güç bir metne benzetir (_‘ışk metni_), Evliyâ Çelebi XVII. yüzyılda Metn-i İsâguci'yi anar, Kâmûs-ı Türkî metn'i bir kitabın şerh ve haşiyelerinden ayrı asıl ibaresi diye tanımlar.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: metn
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: metn
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: metn
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: metn
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: metin