ortaklık
İki ya da daha çok kişinin bir işin kazanç, risk ve sorumluluğunu birlikte üstlenmesi; iştirak, müşareket, şeriklik.
Ortaklık, ortak adına -lık ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir türevdir (yapı çözümlemesi Bitigçi açıklaması). Söz Karahanlı Türkçesinde bir Kur'an tercümesinde ve XIV. yüzyıl Harezm Türkçesinde Nehcü'l-Ferâdîs'te ‘pay, ortaklık’ anlamıyla geçer; Anadolu'da Kâbûs-nâme Tercümesi'nde ticari ortaklık, Süheyl ü Nev-bahâr'da ‘pay, hisse’ anlamındadır. Meninski 1687'de ‘paydaşlık’ ve ‘topluluk’ karşılıklarında verir. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyıl sonunda sözü şirket ve müşâreket karşılıklarıyla açıklar, ortaklık etmek deyimini de kaydeder; Kestelli de sözü Türkçe ad olarak işaretleyip şirket diye açıklar. Ortak adının kökeni incelenen kaynaklarda ele alınmaz.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ortaḳlıḳ
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: ortaḳlıḳ
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ortaklık
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: ortaklık
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ortaklık
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ortaklık