şirket — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 23:30 (Türkiye saati)

sözcük
369
kaynak
39
tarihsel tanık
96.631
en eski kayıt
8. yy.

şirket

→ ortaklık

Şirket, Arapçada ortaklık bildiren ş-r-k kökünden gelen širka(t) ‘ortaklık’ sözünden alınmıştır. Söz XIV. yüzyılda Harezm sahasında Muînü'l-Mürîd'de ‘ortaklık’ anlamıyla geçer; aynı yüzyılda Anadolu'da Mantıku't-Tayr ve Garib-nâme'de alım satımla yan yana anılır. Tietze'nin en eski tanıkları 1451 tarihli Ferec ba'de'ş-Şidde'dedir ve söz orada ‘ortaklık, paylaşma’ anlamındadır; 1640 tarihli bir belgede iki cambazın şirket üzre, yani ortaklaşa hayvan alması yasaklanır. XIX. yüzyılda Kâmûs-ı Türkî sözün yanına ‘kumpanya’ anlamını ekler: vapur, demiryolu ve maden şirketleri. Bugünkü ‘ticari kuruluş, firma’ anlamı bu genişlemeyle yerleşmiştir.

  1. 14. yy. · Harezm Türkçesi: şirket
  2. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şirket
  3. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: şirket
  4. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: şirket
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: şirket
  6. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: şirket
  7. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: şirket
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: şirket

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).