varlık — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 14 Ekim 2026, 14:02 (Türkiye saati)

sözcük
343
kaynak
37
tarihsel tanık
93.960
en eski kayıt
8. yy.

varlık

Bir şeyin gerçekte bulunması veya yaşamdaki yerini koruması, yokluğun karşıtı olan mevcut bulunma hâli; mevcudiyet.

Varlık, var sözüne -lık ekinin getirilmesiyle kurulmuştur; Tietze ve Gülensoy sözü açıkça var + -lık diye çözümler. Gülensoy b'li öncüsünü Divanü Lugati't-Türk'teki barlıġ ‘mallı, zengin’ biçiminde görür; Harezm ve Çağatay metinlerinde barlık ~ barlıg ‘var oluş’ anlamıyla geçer. Anadolu'da söz XIII–XIV. yüzyıldan beri iki anlamı birlikte taşır: Yûnus Emre'de hem dünya malı hem Tanrı'nın varlığı için kullanılır, Ferec ba'de'ş-Şidde'de ‘mal, servet’ demektir. Kâmûs-ı Türkî XIX. yüzyılın sonunda ‘var olma, mevcudiyet’ ve ‘zenginlik, servet’ anlamlarını kaydeder. Türkiye Türkçesinde söz var olan her şeyi, kişinin iç dünyasını ve bir türün canlı sayısını da karşılar.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: barlıġ
  2. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: varlık
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: barlık
  4. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: varlık
  5. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: varlıġ
  6. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: barlıg
  7. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: varlık
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: varlık
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: varlık
  10. 20. yy. · Osmanlı Türkçesi: varlık
  11. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: varlık

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).