bağlı
Bir bağ ile tutturulmuş olan
Bağlı, Tietze'ye göre Eski Türkçe baġlıġ ‘bağlı’ sözünün devamıdır; söz, bağ adına eski biçimi -lıġ olan -lı ekinin getirilmesiyle kurulmuş görünür (Bitigçi açıklaması). Tarihsel Derlem'de baġlıġ XI. yüzyılda Kutadgu Bilig'de, bağlığ XIV. yüzyılda Harezm, XV. yüzyılda Çağatay metinlerinde geçer. Anadolu'da XIII. yüzyıldan beri bağlı, Eski Anadolu Türkçesinde daha çok bağlu biçimi kullanılır: Ferec ba'de'ş-Şidde'de (1451) kıyıya bağlı gemi, kilitli kapı ve kapanmış yol için; Dede Korkut Kitabı'nda eli bağlu boynı bağlu kalıbında. Kâmûs-ı Türkî ve Dilçin büyü yoluyla erkekliği bağlanmış kişi anlamını da kaydeder; bu anlam Anadolu ağızlarında da yaşar.
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: baġlıġ
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bağlı
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: bağlığ
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: bağlı
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bağlu ~ bağlı
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: bağlığ
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: bağlı ~ bağlu
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bağlu
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bağlı ~ bağlu
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bağlı